Główny Urząd Statystyczny potwierdził w finalnym odczycie, że inflacja CPI w Polsce w lipcu wyniosła 3,1% r/r, co oznacza wyraźny spadek wobec 4,1% zanotowanych w czerwcu.
To dobre wieści – po raz pierwszy od dawna inflacja znalazła się stabilnie w granicach dopuszczalnego przedziału odchyleń od celu inflacyjnego NBP (2,5% ± 1 pkt. proc.). Jednak obraz nie jest tak jednoznacznie optymistyczny, ponieważ struktura wzrostu cen ujawnia rosnące znaczenie usług i opłat związanych z użytkowaniem mieszkań.
Efekt wysokiej bazy i energia
Na silny spadek inflacji ogólnej wpłynął przede wszystkim efekt statystyczny – w lipcu ubiegłego roku odmrożono ceny energii, co sztucznie podbiło bazę odniesienia. Sam ten czynnik obniżył roczny wskaźnik CPI aż o 1,2 pkt proc. Dodatkowo inflację w dół pociągnęła 15-procentowa obniżka taryf gazowych. Z drugiej strony, wzrost cen ropy naftowej – wynikający z napięć geopolitycznych na Bliskim Wschodzie – przełożył się na podwyżki cen paliw, które w lipcu wzrosły średnio o 3,5% m/m, dodając presji cenowej.
Struktura inflacji CPI (%r/r, pkt. proc.)
Usługi i mieszkania – główni winowajcy inflacji bazowej
Choć inflacja CPI zbliżyła się do celu, to inflacja bazowa – po wyłączeniu cen żywności i energii – pozostaje uporczywie wysoka. W lipcu utrzymała się na poziomie 3,3–3,4% r/r, a napędzały ją przede wszystkim ceny usług. Wzrost kosztów życia związanych z mieszkaniem, takich jak opłaty za wodę, wywóz odpadów czy usługi kanalizacyjne, wyraźnie podbił ten wskaźnik. Co więcej, w kolejnych miesiącach czekają nas podwyżki cen ciepła po odmrożeniu taryf, co może przedłużyć presję inflacyjną w tym segmencie.
Usługi w Polsce drożeją w tempie 6,2% r/r, co tylko minimalnie poniżej czerwcowych 6,3%. To efekt wolniejszego niż oczekiwano hamowania wzrostu płac – a wynagrodzenia pozostają głównym paliwem dla cen w sektorze usługowym.
Inflacja towarów vs. inflacja usług (%r/r)
Superbazowa miara inflacji – stabilne dno
Eksperci Pekao zwracają uwagę, że tzw. inflacja „superbazowa”, która odrzuca wpływ czynników jednorazowych i najbardziej zmiennych, sygnalizuje wyraźny trend dezinflacyjny. W ujęciu zannualizowanym jej tempo spadło już w okolice 3%, co – zdaniem ekonomistów – może stanowić swoistą „podłogę” dla inflacji w tym roku.
Inflacja bazowa oraz superbazowa* (annualizowana, 6MMA)
Co dalej ze stopami procentowymi?
Obecna trajektoria inflacji daje Radzie Polityki Pieniężnej większą swobodę w prowadzeniu polityki monetarnej. Ekonomiści spodziewają się, że we wrześniu RPP obniży stopy o 25 pb, a kolejne cięcie może nastąpić jeszcze w IV kwartale. To oznaczałoby, że główna stopa referencyjna spadnie na koniec roku do 4,50%.
Decyzje będą jednak uzależnione także od sytuacji fiskalnej – projekt ustawy budżetowej na 2026 rok ma pokazać, na ile rząd zdecyduje się na ekspansywne wydatki, które mogłyby ponownie rozbudzić presję inflacyjną.
Inflacja pod kontrolą, ale ryzyka pozostają
Podsumowując, inflacja w Polsce znalazła się blisko celu i najpewniej pozostanie w jego pobliżu do końca roku, schodząc poniżej 3% r/r w grudniu. Jednak struktura wzrostu cen – z usługami i kosztami mieszkania na czele – przypomina, że proces dezinflacji nie jest równomierny. O ile gospodarstwa domowe odczują ulgę na rachunkach za gaz czy paliwo, o tyle w budżetach rodzin nadal ciążyć będą rosnące opłaty komunalne i ceny usług, które nie dają o sobie zapomnieć.
